Bir şirkette çalışan usta ile işveren arasında maaşın yanı sıra fabrikanın bir bölümünün satışı konusunda anlaşma sağlandı ve taraflar sözleşme imzaladı. Ancak sözleşmeye rağmen mülkün devri gerçekleşmeyince çalışan, hakkını aramak için dava açtı.Davalı şirket, çok sayfalı sözleşmenin tüm sayfalarında şirket yetkilisinin imza ve kaşesinin bulunmadığını öne sürerek satışın geçersiz olduğunu savundu.
İlk derece mahkemesi satışı iptal etti
Tarafları dinleyen mahkeme, sözleşmenin her sayfasında imza bulunmadığı gerekçesiyle satışın geçersiz olduğuna karar verdi. Dosya istinafa taşınsa da Bölge Adliye Mahkemesi, yapılan itirazları reddetti.Bunun üzerine mağdur alıcı, kararı temyiz ederek dosyayı Yargıtay’a taşıdı.Yargıtay: Son sayfadaki imza yeterli olabilir
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, verdiği kararda sözleşmenin her sayfasında imza bulunmasının zorunlu olmadığına dikkat çekti. Kararda, sayfaların birbirini takip ettiğinin açıkça anlaşılması ve taraf iradesinin metin bütünlüğüyle ortaya konulması halinde son sayfadaki imza ve kaşenin hukuken bağlayıcı olduğu vurgulandı.Oy birliğiyle bozma kararı verildi
Yargıtay kararında, davacıya ücret dışında 250 bin TL tutarında hizmet bedeli ödenmesinin kararlaştırıldığı, bu bedel karşılığında ise iş sözleşmesinde belirtilen adresteki bağımsız bölümün işçiye devrinin kabul edildiği belirtildi.Kararda, sözleşmenin bütün sayfalarının davalı işveren tarafından imzalandığı ve son sayfada ayrıca şirket kaşesinin bulunduğu ifade edilerek, yalnızca ara sayfalarda kaşe bulunmaması nedeniyle sözleşme hükmünün geçersiz sayılmasının hukuka aykırı olduğu kaydedildi.Yargıtay, Bölge Adliye Mahkemesi kararını kaldırarak İş Mahkemesi hükmünü oy birliğiyle bozdu. Karar, benzer sözleşme uyuşmazlıkları açısından emsal niteliği taşıyor.